Bir Huzurevinden Gelen Gizemli Telefon Hayatımı Değiştirdi… Yastığının Altından Çıkardığı Şey Dizlerimin Üzerine Çökmeme Neden Oldu
Elimdeki plastik parçaya tekrar baktım.
Üzerinde yazanlar ise, hayatım boyunca inandığım her şeyi değiştirecek kadar sarsıcı görünüyordu...
Kartı elimde tutarken nefes almakta zorlanıyordum.
Parmaklarım titriyordu.
Üzerindeki yazıları tekrar tekrar okudum.
Bu, yıllar önce düzenlenmiş eski bir doğum kayıt kartıydı.
Ve üzerinde annemin adı yazıyordu.
Hayatım boyunca hakkında hiçbir şey bilmediğim annemin.
Gözlerim doldu.
Başımı kaldırıp yatağın üzerindeki yaşlı kadına baktım.
“Bu nasıl mümkün olabilir?” diye fısıldadım.
Kadın ağlıyordu.
Yüzünden süzülen gözyaşları yastığı ıslatmıştı.
Yanındaki hemşire sessizce odadan çıktı.
Kapı kapanınca içeride yalnız kaldık.
Kadın güçlükle doğrulmaya çalıştı.
“Elif...” dedi.
Sesinde yılların yükü vardı.
“Ölmeden önce sana gerçeği anlatmak zorundayım.”
Kalbim göğsümü yumrukluyordu.
Hayatım boyunca bu anı beklemiştim.
Kim olduğumu öğrenmeyi.
Nereden geldiğimi bilmeyi.
Neden yalnız bırakıldığımı anlamayı.
Kadın derin bir nefes aldı.
“Annen benim en yakın arkadaşımdı.”
Bir an donup kaldım.
“Ne?”
“Birlikte büyüdük. Aynı mahallede yaşadık. Birbirimizin sırlarını bilirdik.”
Gözlerini kapattı.
Sanki yıllar öncesine dönmüştü.
“Annen çok iyi bir insandı. Hayat doluydu. İnsanlara yardım etmeyi severdi.”
İlk kez annem hakkında bir şey duyuyordum.
Ve bu sözler içimde tarif edemediğim bir boşluğu doldurmaya başlamıştı.
“Peki bana ne oldu?”
Kadının gözleri yeniden doldu.
“İşte bütün hikâye burada başlıyor.”
Odadaki sessizlik ağırlaştı.
“Sen doğmadan birkaç ay önce annen ciddi bir trafik kazası geçirdi.”
İçim ürperdi.
“Doktorlar onun yaşayamayacağını düşündüler.”
Boğazım düğümlendi.
“Doğum sırasında da komplikasyonlar yaşandı.”
Kadın ağlamaya başladı.
“Ve seni dünyaya getirdikten birkaç saat sonra hayatını kaybetti.”
Dünyam durdu.
Yıllardır bunu tahmin etmiştim.
Ama gerçeği duymak farklıydı.
Başımı eğdim.
Gözlerimden yaşlar süzülüyordu.
Kadın devam etti.
“Asıl sorun bundan sonra başladı.”
Kaşlarımı çattım.....
