Karıma verdiğim bir sözü 10 yıl boyunca tuttum – ta ki bir buket çiçek onun yanında götürdüğü sırrı ortaya çıkarana kadar.
On yıl boyunca her pazar günü eşimin mezarına beyaz güller götürdüm. Sonra yağmurlu bir sabah eve geldiğimde, mutfak masamda aynı buketi ve yanında da kızımın durduğunu gördüm. Kızımın rahmetli eşim hakkında anlattıkları, tüm bu süre boyunca yanlış hikayenin yasını tuttuğumu fark etmemi sağladı.
O pazar günü, on yıldır tüm pazar günlerimin başladığı gibi başladı. Kapının önünde anahtarlarımı tutarak, yalnız erkeklerin cevap verecek kimse olmadığında yaptığı gibi karımla konuştum.
"Hâlâ yakışıklı görünüyor muyum Evie?" diye sordum boş koridora. "Sen her zaman herkesten daha iyi yalan söylerdin."
Hatta hafifçe kıkırdadım.....
