Kızım Doğum Gününde Bana Verebileceğin En Büyük Hediye Ölmen Dedi… Ama Olanlara Kendisi Bile Hazır Değildi…

“Bana Verebileceğin En Büyük Hediye Ölmen” Dedi… Ama Olanlara Kendisi Bile Hazır Değildi

Kızı Rüya'nın 45. yaş gününe bir hafta kala, Meral Hanım elinde onun en sevdiği çikolatalı ve çilekli pastayla kapısına gitti. Yıllardır olduğu gibi bu yıl da kızını mutlu etmek istiyordu.

Ancak kapı açıldığında beklediği sıcak karşılamayı bulamadı.

Rüya’nın yüzünde sevgi yerine rahatsızlık vardı. Evine giren annesine oturmasını söyledi ama kısa süre sonra konuşmanın yönü Meral Hanım’ın hayatını değiştirecek noktaya geldi.

Meral Hanım, kızına doğum günü için ne istediğini sordu. Tatil mi, takı mı, araba mı?

Rüya'nın cevabı ise buz gibi oldu:

“Bana verebileceğin en büyük hediye ölmen olurdu.”

Meral Hanım önce yanlış duyduğunu sandı. Ama kızı sözlerini tekrarladı. Hayatının daha kolay ve daha mutlu olacağını, annesinin sürekli arayıp sormasından, hayatında yer almak istemesinden yorulduğunu söyledi.

Bu sözler Meral Hanım’ın kalbine saplanan bir bıçak gibiydi.

Oysa yıllar boyunca kızının her ihtiyacında yanında olmuştu.

Küçükken hastalandığında gecelerce başında beklemiş, üniversite masraflarını karşılamış, düğününü finanse etmişti. Torunları doğduğunda ücretsiz bakıcı olmuş, damadı işsiz kaldığında aylarca ev kredilerini ödemişti.

Ama şimdi karşısında duran kadın, ona yükmüş gibi davranıyordu.

Meral Hanım sessizce evden ayrıldı.

Eve döndüğünde pastayı çöpe attı ve yıllardır sakladığı dosyaları çıkarmaya başladı.

Eski makbuzlar, banka dekontları ve ödeme kayıtları tek tek masaya yayıldı.

Sonra hesap yapmaya başladı.

Rüya’yı büyütmek için harcadığı para: yaklaşık 7 milyon 800 bin TL
Üniversite masrafları: yaklaşık 1 milyon 640 bin TL
Düğün giderleri: yaklaşık 1 milyon 365 bin TL
Ev peşinatı: yaklaşık 5 milyon 850 bin TL
İşsizlik döneminde ödediği kredi taksitleri: yaklaşık 624 bin TL
Torunların diş teli masrafları: yaklaşık 156 bin TL
Acil durum hesabına yatırdığı para: yaklaşık 780 bin TL

Ve bunlara market alışverişleri, hediyeler, yakıt masrafları ve yıllarca verdiği sayısız destek dahil bile değildi.

Tüm rakamları topladığında karşısına çıkan sonuç nefesini kesti:

Yaklaşık 18 milyon 200 bin TL.

Kırk yılı aşkın emeği, fedakârlığı ve sevgisi...

Meral Hanım rakama uzun süre baktı.

Sonra boğazından garip bir ses çıktı.

Ne tam bir kahkahaydı...

Ne de bir ağlama.

Ama o an içinde yıllardır sessizce bekleyen başka bir şey uyanmaya başlamıştı.

Ve bu kez vereceği karar, sadece kendi hayatını değil, Rüya’nın hayatını da tamamen değiştirecekti...
Meral Hanım o gece sabaha kadar uyumadı.

Masanın üzerindeki rakamlar gözlerinin önünde duruyordu. Ancak onu asıl sarsan para değildi. Kırk beş yıl boyunca sevgi sandığı şeyin aslında alışkanlığa dönüşmüş olmasıydı.

Ertesi sabah kahvesini hazırladı ve ilk kez yıllardır yapmadığı bir şeyi yaptı.

Kendisini düşündü.

Önce bankayı aradı.

Rüya ve damadının kullanımına açık olan acil durum hesabını kapattı. Ardından ev kredisi için yaptığı gönüllü destek ödemelerini sonlandırdı. Daha sonra avukatını aradı ve vasiyetini güncellemek istediğini söyledi.

Avukat şaşırmıştı.

“Emin misiniz Meral Hanım?”

“Hayatımda ilk kez eminim,” dedi sakin bir sesle.

Takip eden günlerde sessizlik başladı.

Rüya her zamanki gibi birkaç kez mesaj attı.

"Anne, elektrik faturası gecikmiş."

"Anne, çocukların okul masrafı çıktı."

"Anne, müsaitsen arar mısın?"

Meral Hanım cevap vermedi.

İlk başta Rüya bunu önemsemedi. Çünkü annesi her zaman geri dönerdi.

Ama bu kez dönmedi.

Bir hafta sonra doğum günü sabahı geldi.

Rüya mutfak masasında kahvesini içerken kapının önünde bir zarf buldu.

Üzerinde sadece tek bir cümle vardı:

"Kızıma."

Merakla açtı.

İçinden birkaç sayfalık bir mektup çıktı.

İlk satırı okuduğunda yüzündeki ifade değişti.

"Sevgili Rüya,

Geçen hafta bana verebileceğin en büyük hediyenin ölmem olduğunu söyledin. Bu yüzden sana istediğin hediyeyi vermeye karar verdim."

Rüya kaşlarını çattı.

Mektup devam ediyordu.

"Fiziksel olarak yaşamaya devam edeceğim. Ancak senin için artık var olmayacağım. Bundan sonra seni kurtaran, borçlarını ödeyen, ihtiyaç duyduğunda koşan, her hatanı telafi eden anne öldü."

Rüya'nın elleri titremeye başladı.

Sayfayı çevirdi.

"Bugüne kadar sana yaklaşık 18 milyon TL değerinde maddi destek sağladım. Bunları geri istemiyorum. Çünkü annelik ticaret değildir. Ama artık hayatımın geri kalanını, beni yalnızca ihtiyaç duyulduğunda hatırlayan insanlar için tüketmeyeceğim."

Rüya birden ayağa kalktı.....